گوشی ویوو X300 اولترا (حافظه 1 ترابایت رم 16 گیگابایت)

معرفی

سری Ultra در محصولات ویوو همیشه ویترین توان مهندسی این برند بوده است؛ جایی که ویوو بدون ملاحظات اقتصادی، نهایت فناوری خود را به نمایش می‌گذارد. حالا ویوو X300 اولترا، که رسماً معرفی شده و البته عرضه‌اش در برخی بازارها محدود است، همان مسیری را ادامه می‌دهد که از نسل‌های پیشین، از جمله X200 Ultra، انتظار می‌رفت. این‌بار تمرکز روی عکاسی حرفه‌ای، پردازش تصویر پیشرفته و تجربه‌ای است که مرز بین گوشی هوشمند و دوربین کامپکت حرفه‌ای را بیش از هر زمان دیگری محو می‌کند. گوشی ویوو X300 اولترا فقط یک پرچم‌دار قدرتمند نیست؛ بیانیه‌ای روشن از سوی ویوو است که نشان می‌دهد آینده گوشی‌های پرچم‌دار، بیش از هر چیز حول «تصویر، پردازش و تجربه» شکل خواهد گرفت. نتایج بررسی عملی هم این ادعا را تا حد زیادی تأیید می‌کند: از نظر سخت‌افزار دوربین، این گوشی مدعی جدی عنوان بهترین کمرافون ۲۰۲۶ است. طراحی گوشی ویوو X300 اولترا ویوو در طراحی این نسل مسیری امن‌تر را انتخاب کرده است. لبه‌های خمیده شیشه و پشت کمی گرد نسل قبل کنار رفته‌اند و جلو و پشت دستگاه کاملاً تخت شده‌اند. فریم آلومینیومی ضخیم هم تفاوت چندانی با رقبای رده‌بالا ندارد. در کناره‌ها نیز خبری از کلید میان‌بر قابل‌تنظیم یا دکمه فیزیکی شاتر نیست؛ نکته عجیبی که دکمه شاتر در X200 Ultra وجود داشت و حذفش در این مدل چندان توجیه‌پذیر به نظر نمی‌رسد. بدنه در سه رنگ عرضه می‌شود. نسخه مشکی از میان این سه کم‌هیجان‌ترین است، در حالی که مدل‌های سفید و سبز ظاهری دورنگ دارند و نسخه سفید با الگوی مرمری، جلوه بصری بیشتری پیدا کرده است. برندینگ ویوو در لبه پایینی بسیار کم‌رنگ و ظریف است. چشم‌گیرترین بخش طراحی، جزیره دایره‌ای بزرگ دوربین است. این ماژول بیش از مدل‌های قبلی سری X از بدنه بیرون زده و سطح شیاردارش، ظاهر و حس گرفتن بدنه لنز DSLR را تقلید می‌کند. اعداد دیافراگم و آرم برجسته Zeiss هم هشداری است که این گوشی را باید در درجه اول برای عکاسی جدی گرفت. وزن این همه سخت‌افزار دوربین، گوشی را کمی جلوسنگین کرده است. دوام بدنه اما قابل اتکاست. شیشه «Armor Glass» در جلو و پشت، در طول آزمایش‌ها در برابر خراش و سایش مقاومت کرده است. استانداردهای IP68 و IP69 هم از نظر مقاومت در برابر آب و گردوغبار در سطح بهترین‌های بازار قرار دارند، که برای عکاسان، تولیدکنندگان محتوا و کاربران در شرایط سخت محیطی اهمیت زیادی دارد. حسگر اثر انگشت اولتراسونیک زیر نمایشگر هم نمره کامل می‌گیرد: انگشت را تقریباً بلافاصله شناسایی می‌کند و دست خیس هم مشکلی برایش ایجاد نمی‌کند. نمایشگر گوشی ویوو X300 اولترا نمایشگر گوشی ویوو X300 اولترا نسبت به نسل قبل جهش بزرگی نیست و در محدوده «بهبودهای تدریجی» قرار می‌گیرد. با توجه به اینکه X200 Ultra هم نمایشگر در سطح پرچم‌دار داشت، این موضوع نقطه ضعف به حساب نمی‌آید. پنل ۶٫۸۲ اینچی LTPO AMOLED با حاشیه‌های باریک در هر چهار طرف و رزولوشن بسیار شفاف ۱۴۴۰ × ۳۱۶۸ پیکسل (تراکم حدود ۵۱۰ پیکسل بر اینچ)، از نظر وضوح در جمع بهترین‌هاست. رنگ‌ها پرشور و زنده‌اند و پشتیبانی از Dolby Vision، HDR10+ و HDR Vivid باعث می‌شود محتوای سازگار تأثیر واقعی بگذارد. Google Ultra HDR هم همین نقش را برای نمایش عکس‌های گالری ایفا می‌کند. کنتراست و جزئیات سایه‌ها در سطح همیشگی OLEDهای خوب است. روشنایی نمایشگر عالی است و حالت High Brightness Mode در نور مستقیم خورشید مشکلی ندارد. فناوری PWM و شیشه Armor Glass هم نشان می‌دهند ویوو علاوه بر کیفیت تصویر، به آسایش چشم و دوام بلندمدت نیز توجه کرده است. ویوو نرخ نوسازی تطبیقی را از ۱۲۰ به ۱۴۴ هرتز رسانده تا حرکت روی صفحه روان‌تر شود، هرچند این حداکثر عملاً فقط در بازی‌های سازگار فعال می‌شود. ۱۲۰ هرتز برای استفاده روزمره کاملاً کافی است. پنل هنگام شروع اسکرول سریع واکنش نشان می‌دهد و برای تصاویر ثابت تا ۱ هرتز پایین می‌آید تا مصرف باتری کمتر شود. صدا و ارتباطات اسپیکرهای استریو این گوشی نقطه برجسته نیستند. یک بلندگوی اصلی رو به پایین و یک تویتر در گوشی، استاندارد گوشی‌های ۲۰۲۶ است. صدا کم‌بود حجم ندارد، اما شفافیتش به بهترین‌های رده خود نمی‌رسد و برای چیزی فراتر از شنیدن معمولی، هدفون انتخاب بهتری است. با این حال پشتیبانی از Hi-Res Audio با کیفیت 24bit/192kHz و Dolby Atmos در کنار هدفون یا هدست سازگار تجربه ارزشمندی می‌سازد. از نظر ارتباطی، Wi-Fi 7، بلوتوث ۵٫۴ (با پشتیبانی از aptX HD، Adaptive، Lossless و LHDC 5)، NFC، مادون‌قرمز و درگاه USB-C 3.2 با DisplayPort و OTG این گوشی را کاملاً آینده‌نگر می‌کند. قابلیت تماس و پیام اضطراری ماهواره‌ای نیز در نسخه ۱ ترابایتی گزارش شده و نگاه ویوو به امنیت کاربران ماجراجو را نشان می‌دهد. قدرت سخت‌افزاری گوشی ویوو X300 اولترا گوشی ویوو X300 اولترا به تراشه Snapdragon 8 Elite Gen 5 با لیتوگرافی ۳ نانومتری مجهز شده است. این تراشه با هسته‌های Oryon V3 و فرکانس‌های بسیار بالا برای سنگین‌ترین سناریوها ساخته شده و گرافیک آن را Adreno 840 تأمین می‌کند. ترکیب این سخت‌افزار با حافظه LPDDR5X و UFS 4.1، تا ۱۶ گیگابایت رم و ۱ ترابایت حافظه داخلی، عملکردی روان در اپلیکیشن‌ها و بازی‌ها می‌دهد و خیال کاربر را از بابت جا برای عکس و ویدیو راحت می‌کند. این نتایج در پروفایل پیش‌فرض مصرف انرژی ثبت شده‌اند. حالت Boost هم برای مواقع نیاز به قدرت بیشتر وجود دارد، هرچند در استفاده معمول کمتر به آن نیاز می‌شود: Geekbench 6 (تک‌هسته): ۳۵۶۰ Geekbench 6 (چندهسته): ۱۰٬۲۶۱ Geekbench AI: ۵۴۹۱ Speedometer 3.1: ۲۴٫۴ PCMark Work 3.0: ۱۶٬۶۸۷ 3DMark Wild Life Extreme: ۶۶۲۲ انتخاب تراشه کوالکام به‌جای سیلیکون مدیاتک که در X300 Pro دیده می‌شود، یک مزیت عملی دارد: تراشه‌های اسنپدراگون پشتیبانی گسترده‌تری از توسعه‌دهندگان دارند و بازی‌ها بیشتر اوقات روی بالاترین رزولوشن و تنظیمات گرافیکی اجرا می‌شوند. بازی The Division Resurgence بدون افت فریم محسوس، حتی در لحظات پرتحرک، اجرا شد. سیستم خنک‌کننده Vapor Chamber این مدل بیش از ۲۰ درصد بزرگ‌تر از نسل قبل است و دمای تراشه را در برابر اپلیکیشن‌های سنگین و بنچمارک‌ها کنترل می‌کند. گوشی گرم می‌شود، اما نه به‌اندازه‌ای که آزاردهنده باشد، و عملکرد پایدار هم افت شدیدی ندارد. نرم‌افزار OriginOS 6؛ گامی رو به جلو این گوشی با اندروید ۱۶ و رابط OriginOS 6 عرضه می‌شود. OriginOS که پیش‌تر مخصوص بازار چین بود، حالا جایگزین FunTouch در بازارهای جهانی شده؛ رابطی که به‌خاطر شلوغی و تصمیم‌های طراحی عجیب، از ضعیف‌ترین رابط‌های اندرویدی به شمار می‌رفت. نسخه جدید تمیزتر، سفارشی‌پذیرتر و روان‌تر است، منوی تنظیمات ساده‌تر شده و مرکز کنترل شلوغی کمتری دارد. افکت‌های شفاف به سبک «شیشه مایع» اپل هم مثل بسیاری از گوشی‌های چینی در آن دیده می‌شود. تعداد اپلیکیشن‌های از پیش نصب‌شده بسته به کشور متفاوت است، اما بیشتر آن‌ها قابل حذف یا غیرفعال‌سازی‌اند. مدیریت اپلیکیشن‌ها در پس‌زمینه هم محتاطانه‌تر شده و اعلان‌ها مثل نسخه‌های قدیمی گم نمی‌شوند. اپلیکیشن‌های اختصاصی macOS نیز اشتراک فایل و آینه‌کردن صفحه را با دستگاه‌های اپل ساده‌تر می‌کنند. ویوو پنج نسل به‌روزرسانی اندروید و هفت سال وصله امنیتی وعده داده است؛ رقمی که بهترین عدد بازار نیست، اما برای یک گوشی رده‌بالا قابل قبول است. دوربین گوشی ویوو X300 اولترا بخش دوربین بی‌اغراق مهم‌ترین دلیل وجود ویوو X300 Ultra است. سه دوربین پشتی بازطراحی کامل نسبت به نسل قبل نیستند، اما از نظر سخت‌افزار ادعای قوی برای عنوان بهترین کمرافون ۲۰۲۶ دارند. زایس هم علاوه بر اپتیک و پوشش T*، پروفایل رنگی Zeiss Natural را اضافه کرده که کمی حس آنالوگ به عکس‌ها می‌دهد. پشتیبانی از 3D LUT نیز در پرو مود امکان کنترل دقیق رنگ را فراهم می‌کند. دوربین اصلی ۲۰۰ مگاپیکسلی سنسور ۱/۱٫۱۲ اینچی دوربین اصلی نسبت به نسل قبل بزرگ‌تر است و با ۲۰۰ مگاپیکسل، چهار برابر تعداد پیکسل پیشین را دارد. لنز آن مثل قبل معادل ۳۵ میلی‌متر است؛ انتخابی غیرمعمول برای گوشی، اما بسیار نزدیک‌تر به زاویه دید چشم انسان. لرزشگیر Gimbal OIS و فوکوس PDAF هم پایداری و دقت بالایی تضمین می‌کنند. نتیجه، عکس‌هایی است که انگار با دوربین سنتی گرفته شده‌اند. نوردهی، رنگ، کنتراست و دامنه دینامیکی دقیق‌اند، جزئیات فراوان است و محو پس‌زمینه طبیعی در صورت نیاز کیفیت چشمگیری دارد. تنها ایراد در حالت پرتره دیده می‌شود: سوژه‌ها کمی نرم‌تر از حد معمول به نظر می‌رسند، حتی با کاهش بوکه مصنوعی. پردازش چهره در ویوو کمی زیاده‌روی دارد و شیائومی و اوپو نتایج طبیعی‌تری ارائه می‌دهند. در نور کم، دوربین اصلی بی‌نقص است و رنگ‌ها زیر نورهای مصنوعی تند هم دچار انحراف نمی‌شوند. تله‌فوتو پریسکوپی ۲۰۰ مگاپیکسلی تله‌فوتو از سنسور نسل جدیدتر ساخت سامسونگ استفاده می‌کند، اما تعداد پیکسل (۲۰۰ مگاپیکسل) و اندازه سنسور (۱/۱٫۴ اینچ) همان سال قبل است. فاصله کانونی ۸۵ میلی‌متر، زوم اپتیکال ۳٫۷ برابر، OIS و فوکوس چندجهته در کنار حالت ماکرو ۳٫۴:۱ آن را منعطف کرده‌اند. دیافراگم این لنز اما کمی باریک‌تر از قبل است (f/2.3) و ممکن است در نور کم کمی عملکرد را محدود کند. در عمل، تله‌فوتو در شب بعد از دوربین اصلی در جایگاه دوم قرار می‌گیرد و رنگ‌های واقع‌گرایانه ثبت می‌کند. ضعف اصلی ویوو در زوم است. سنسور هرچقدر بزرگ و پرپیکسل باشد، برش از زوم اپتیکال ۳٫۷ برابری محدودیت دارد. اوپو Find X9 Ultra با دو لنز زوم مجزا، عکس‌های تمیز بی‌رقیبی در زوم اپتیکال ۱۰ برابر می‌گیرد. در فاصله ۱۷۰ میلی‌متر، اما تقریباً تفاوتی بین این دو دیده نمی‌شود، که نشان می‌دهد پردازش تصویر ویوو با یک لنز چقدر می‌تواند کارآمد باشد. در زوم‌های ۳ و حتی ۶ برابر، این گوشی در کنار بهترین‌هاست. در زوم‌های افراطی، پردازش تصویر توهم جزئیات می‌سازد و همیشه نتیجه کنترل‌شده‌ای ندارد. دوربین فوق‌عریض و سلفی دوربین فوق‌عریض ۵۰ مگاپیکسلی با سنسور درشت ۱/۱٫۲۸ اینچی، زاویه دید ۱۱۶ درجه، فوکوس خودکار و لرزشگیر، برای عکاسی منظره و معماری کیفیتی فراتر از انتظار دارد. اندازه بزرگ سنسور امکان کراپ ۲۸ میلی‌متری را فراهم می‌کند تا فاصله پوشش با دوربین اصلی بدون افت جدی کیفیت پر شود. با این حال، در نور کم، فوق‌عریض بهترین نتیجه را در فاصله کانونی اصلی خودش می‌دهد و کراپ ۲۸ میلی‌متری نرم‌تر و کم‌جزئیات‌تر است. سه دوربین از نظر رنگ، نوردهی و جزئیات هماهنگی چشمگیری دارند. دوربین سلفی ۵۰ مگاپیکسلی با فوکوس خودکار هم مثل نسل قبل برای ولاگرها و تماس‌های تصویری کافی است. در مجموع، ارزیابی‌ها این گوشی را جلوتر از آنچه گوگل، سامسونگ و اپل در حال حاضر عرضه می‌کنند قرار می‌دهند. در برابر رقبای چینی یعنی اوپو و شیائومی هم بسته به صحنه یا در رقابت نزدیک است یا برنده می‌شود. کیت عکاسی؛ زوم افزایشی برای جدی‌ها کیت رسمی ویوو، لنز بازطراحی‌شده و بسیار کوچک‌تر ۲۰۰ میلی‌متری را که این ترند را در دنیای موبایل آغاز کرد، در کنار مبدل بزرگ‌تر ۴۰۰ میلی‌متری عرضه می‌کند. قاب مخصوص برای اتصال لنزها و گریپ باتری با چند کنترل فیزیکی هم جزو کیت است. برخلاف اوپو که استفاده از تله‌کانورتر را به حالت خاصی محدود می‌کند، این لنزها در همه حالت‌های دوربین قابل استفاده‌اند و میان‌بری ثابت در گوشه برنامه دوربین دارند. مکانیسم نصب هم از مکانیسم دردسرساز Find X9 Ultra ساده‌تر است. مبدل ۲۰۰ میلی‌متری تا حد ممکن جمع‌وجور و سبک است، اما نسخه ۴۰۰ میلی‌متری حجیم است و فقط در صورت نیاز واقعی سراغش می‌روند. بند شانه‌ای که همراه کیت است، پس از یک بعدازظهر کار با نسخه ۴۰۰ میلی‌متری معنا پیدا می‌کند. با این حال، هیچ‌کدام به سنگینی کیت اوپو نیستند. از آنجا که این‌ها تله‌کانورتر هستند و نه لنزهایی با اپتیک پیچیده، افت کیفیتی ایجاد نمی‌کنند و نتیجه همان کیفیت خود گوشی است، فقط با بزرگ‌نمایی بیشتر. تفاوت شفافیت و عمق میدان بین لنز ۲۰۰ میلی‌متری و تله‌فوتوی بومی در همان فاصله کانونی چشمگیر است و نشانی از پردازش بیش از حد هوش مصنوعی برای حفظ جزئیات دیده نمی‌شود. ضعف اصلی این مبدل‌ها لرزش‌گیری است و در ۴۰۰ میلی‌متر برای عکس شارپ به دست بسیار ثابت نیاز است. ویوو برای هر لنز آداپتور سه‌پایه در جعبه گذاشته است. فیلم‌برداری؛ ابزاری حرفه‌ای، شاید حتی بهتر از عکاسی ویدیو شاید حتی از عکاسی هم بهتر باشد. دامنه دینامیکی فیلم‌ها بسیار خوب، رنگ‌ها زنده و نویز کلیپ‌های شبانه کم است. لرزشگیری روی هر سه لنز عالی است و حالت تراز افق دوربین فوق‌عریض (فقط 1080p) برای تصویربرداری از صحنه‌های پرتحرک عالی عمل می‌کند. شفافیت تصویر گاهی در حد خوب است و نه بهترین رده. با توجه به سخت‌افزار، انتظار شارپنس بیشتری وجود داشت. دوربین اصلی و ۸۵ میلی‌متری بهتر از فوق‌عریض عمل می‌کنند و در تله‌فوتو با تکیه بیشتر بر کراپ و زوم دیجیتال، کیفیت افت می‌کند. فاصله با نزدیک‌ترین رقیب زیاد نیست، اما Find X9 Ultra از نظر تنوع فرمت‌ها و افکت‌ها به‌اندازه این گوشی انعطاف ندارد. گوشی ویوو X300 اولترا می‌تواند با هر سه دوربین پشتی فیلم 4K با ۱۲۰ فریم بر ثانیه ضبط کند، یا در صورت نیاز واقعی، ۸K با ۳۰ فریم. دوربین سلفی تا 4K با ۶۰ فریم می‌رود. Dolby Vision HDR و HDR10+ هم برای حداکثر دامنه دینامیکی در دسترس‌اند. بخش جالب‌تر پرو مود است: ضبط Log ۱۰ بیتی و پروفایل‌های LUT سفارشی، امکان رنگ‌بندی دقیق را می‌دهند و فیلترهای داخلی دوربین بر خلاف بسیاری از رقبا روی ویدیوی 4K هم قابل اعمال‌اند، نه فقط 1080p. برای کاربران جدی‌تر، ویوو با همکاری SmallRig یک کیت قفس ویدیویی هم عرضه می‌کند. این کیت شامل دو دسته ضخیم، پایه مرکزی برای گوشی و تله‌کانورتر، فن خنک‌کننده و کلد-شو برای متعلقاتی مثل میکروفون یا نور کمکی است. باتری و شارژ گوشی ویوو X300 اولترا باتری سیلیکون-کربن ۶۶۰۰ میلی‌آمپرساعتی با ماهیت پرمصرف این گوشی هماهنگ است. این ظرفیت ۱۰ درصد بیشتر از باتری شیائومی 17 Ultra است، اما در برابر باتری ۷۰۵۰ میلی‌آمپرساعتی اوپو X9 Ultra در جایگاه دوم قرار می‌گیرد. دوام باتری برای یک روز استفاده سنگین کافی است، اما به اندازه ظرفیتش چشمگیر نیست. تقریباً ۲۴ ساعت پخش ویدیو یا ۱۰ ساعت گیمینگ مداوم از آن برمی‌آید. در استفاده ترکیبی (وب‌گردی، پخش موزیک با بلوتوث، شبکه‌های اجتماعی، عکاسی، بازی و یوتیوب) در پایان روز ۲۰ تا ۳۰ درصد شارژ باقی می‌ماند. برای استفاده از گوشی بیشتر به‌عنوان دوربین، مشکلی پیش نمی‌آید، اما اگر طول عمر باتری اولویت اصلی باشد، گزینه‌های دیگری هم هستند. شارژ اما نقطه قوت است. ویوو با شارژ سیمی ۱۰۰ واتی از طریق USB-C پیشتاز است و شارژر سازگار هم در جعبه قرار دارد. شارژ کامل حدود ۴۵ دقیقه طول می‌کشد. شارژ بی‌سیم ۴۰ واتی کندتر است، اما از میانگین بازار سریع‌تر عمل می‌کند. فقط باید دانست که این سرعت با شارژر بی‌سیم اختصاصی به دست می‌آید و آهنربای Qi2 در گوشی وجود ندارد. قابلیت شارژ معکوس سیمی و بی‌سیم هم در این مدل پیش‌بینی شده است. آیا ویوو X300 اولترا ارزش خرید دارد؟ پاسخ به اهمیت عکاسی موبایل برای کاربر بستگی دارد. تمام جنبه‌های این پرچم‌دار لایق نام «Ultra» هستند: عملکرد عالی، باتری مناسب، نمایشگر خیره‌کننده و نرم‌افزاری که در مسیر درست حرکت می‌کند. اما دوربین‌ها نقطه قوت اصلی‌اند. X300 Ultra عکس‌های خارق‌العاده و ویدیوهای حتی بهتری می‌گیرد و لوازم جانبی متنوعش حرفه‌ای‌گری‌ای را به همراه دارد که معمولاً فقط در دوربین‌های کامپکت اختصاصی دیده می‌شود. زوم اپتیکال ۱۰ برابری اوپو Find X9 Ultra آن را در عکاسی ثابت کمی همه‌کاره‌تر می‌کند، اما رقابت نزدیک است. پردازش تصویر ویوو بیشتر به جذابیت آنالوگ تمایل دارد و توانایی‌های ویدیویی‌اش جامع‌تر است. از طرفی، اوپو در مناطق بیشتری عرضه می‌شود و همین برای بسیاری انتخاب پیش‌فرض را رقم می‌زند. با وجود دسترسی محدود منطقه‌ای، عکاسان جدی و فیلم‌سازان موبایلی باید حتماً این گوشی را در فهرست کوتاه خود قرار دهند. مشخصات فنی Vivo X300 Ultra بدنه ساخت: شیشه Armor Glass در جلو و پشت، فریم آلومینیومی رنگ‌ها: مشکی، سفید (دورنگ با الگوی مرمری)، سبز (دورنگ) سیم‌کارت: دو Nano-SIM مقاومت: IP68 / IP69 نمایشگر نوع: LTPO AMOLED، ۱ میلیارد رنگ اندازه: ۶٫۸۲ اینچ رزولوشن: ۱۴۴۰ × ۳۱۶۸ پیکسل (حدود ۵۱۰ پیکسل بر اینچ) نرخ نوسازی: تطبیقی تا ۱۴۴ هرتز (کاهش تا ۱ هرتز برای تصاویر ثابت) فناوری‌ها: Dolby Vision، HDR10+، HDR Vivid، Google Ultra HDR، PWM، حالت High Brightness محافظ: Armor Glass نرم‌افزار و سخت‌افزار سیستم‌عامل: Android 16 رابط کاربری: OriginOS 6 به‌روزرسانی: ۵ نسل اندروید و ۷ سال وصله امنیتی چیپست: Snapdragon 8 Elite Gen 5 (۳ نانومتر) پردازنده مرکزی: 2× 4.6GHz Oryon V3 Phoenix L و 6× 3.62GHz Oryon V3 Phoenix M پردازنده گرافیکی: Adreno 840 خنک‌کننده: Vapor Chamber با مساحت بیش از ۲۰ درصد بزرگ‌تر از نسل قبل حافظه حافظه داخلی: ۲۵۶ گیگابایت با ۱۲ گیگابایت رم / ۵۱۲ گیگابایت با ۱۲ گیگابایت رم / ۵۱۲ گیگابایت با ۱۶ گیگابایت رم / ۱ ترابایت با ۱۶ گیگابایت رم نوع حافظه: UFS 4.1 کارت حافظه: ندارد دوربین اصلی (سه‌گانه) اصلی: ۲۰۰ مگاپیکسل، سنسور ۱/۱٫۱۲ اینچی، لنز معادل ۳۵ میلی‌متر، PDAF، لرزشگیر Gimbal OIS تله‌فوتو پریسکوپی: ۲۰۰ مگاپیکسل، سنسور ۱/۱٫۴ اینچی، f/2.3، فاصله کانونی ۸۵ میلی‌متر، زوم اپتیکال ۳٫۷ برابر، OIS، PDAF چندجهته، ماکرو ۳٫۴:۱ فوق‌عریض: ۵۰ مگاپیکسل، سنسور ۱/۱٫۲۸ اینچی، زاویه ۱۱۶ درجه، فوکوس خودکار Dual Pixel، OIS کیت اختیاری: تله‌کانورتر ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی‌متری Zeiss، قاب اتصال، گریپ باتری، بند شانه و آداپتور سه‌پایه کیت فیلم‌برداری اختیاری: قفس SmallRig با دو دسته، فن خنک‌کننده و کلد-شو امکانات دوربین فوکوس لیزری، سنسور طیف رنگ اپتیک Zeiss و پوشش Zeiss T* پروفایل رنگی Zeiss Natural HDR، پانوراما، پشتیبانی از 3D LUT فیلم‌برداری دوربین عقب: 8K@30fps / 4K@30/60/120fps (هر سه دوربین) / 1080p@30/60/120/240fps Dolby Vision HDR، HDR10+، ضبط Log ۱۰ بیتی، لرزشگیر Gyro-EIS اعمال فیلتر روی ویدیوی 4K، تراز افق در 1080p با دوربین فوق‌عریض دوربین سلفی ۵۰ مگاپیکسل، f/2.5، فوکوس خودکار ویدیو: 4K@30/60fps و 1080p@30/60fps صدا اسپیکر استریو (بلندگوی اصلی رو به پایین و تویتر گوشی) پشتیبانی از Hi-Res Audio 24bit/192kHz جک ۳٫۵ میلی‌متری: ندارد ارتباطات Wi-Fi: 802.11 a/b/g/n/ac/6/7 بلوتوث: ۵٫۴ (aptX HD، Adaptive، Lossless، LHDC 5) GPS: چندفرکانسه (L1/L5) NFC و مادون‌قرمز: دارد USB: Type-C 3.2، OTG، DisplayPort سنسورها و امکانات حسگر اثر انگشت اولتراسونیک زیر نمایشگر شتاب‌سنج، ژیروسکوپ، قطب‌نما، مجاورت تماس و پیام اضطراری ماهواره‌ای (نسخه ۱ ترابایتی) باتری و شارژ باتری: ۶۶۰۰ میلی‌آمپرساعت (سیلیکون-کربن) شارژ سیمی: ۱۰۰ وات (شارژر در جعبه؛ شارژ کامل حدود ۴۵ دقیقه) شارژ بی‌سیم: ۴۰ وات (با پد اختصاصی، بدون آهنربای Qi2) شارژ معکوس: سیمی و بی‌سیم نتایج بنچمارک Geekbench 6: ۳۵۶۰ (تک‌هسته) / ۱۰٬۲۶۱ (چندهسته) Geekbench AI: ۵۴۹۱ Speedometer 3.1: ۲۴٫۴ PCMark Work 3.0: ۱۶٬۶۸۷ 3DMark Wild Life Extreme: ۶۶۲۲